Ik wil, als voorzitter, vooreerst iedereen bedanken die dit evenement mogelijk maken.
Vooral organisator Dave, maar ook Etienne/Eva,die de aangepaste rit verkenden, alsmede de vrouwen van onze leden, Linda, Gretel, Wis & Talia die de honneurs waarnamen tijdens de aankomst in Blankenberge!
Met zijn twintig (Liesje nr. 21 vervolledigde onze groep in Temse) Kilo(M)eters vertrokken wij des morgens in Hertals onder een stralende hemel met het nodige enthousiasme.🚴♂️🚴♂️🚴♂️🚴♂️🚴♂️🚴♂️🚴♂️🚴♂️🚴♂️🚴♂️🚴♂️🚴♂️🚴♂️🚴♂️🚴♂️🚴♂️🚴♂️🚴♂️🚴♂️🚴♂️🤗🙏
De Steven van Margot zorgde alvast dat de catering op zijn plaats geraakte, een lekker ontbijtje onder de vorm van een rijsttaartje of een frangipanneke. Daarna werd nog een groepskiekje genomen zodat we van start konden gaan voor een 172 km lange zeerit richting Blankenberge…
Zoals vooraf afgesproken, met zes koptrekkers, de Jan en de Maurice, daarna de dames en vervolgens de rest van de bende. Aan de staart vonden wij Raf en Ken die de troep (met de hulp van ‘t fluitje😄)in het gareel moesten houden. Er werd aan een redelijk constant tempo gefietst, zodanig zelfs dat enkele sanitaire stops en een lekke band van de Patrick soelaas moesten brengen om niet te vlug op onze eerste bestemming (Temse) te arriveren. Helaas om 9h50 kwamen wij aan , wat ons de mogelijkheid gaf om nog een volledige groepsfoto te nemen🙏🙏.
Na een stevig koffietje of frisdrankje zetten wij met zijn allen koers richting Eksaarde om onze verdiende lunch 🥪🍝 te verorberen. Goeie service, lekker eten, frisdrank of een biertje, en weeral de nodige energie om onze carbonnen rossen te bestijgen richting Hoeke ( jawel weer 70 km. verder💨☀️) via Sas van Gent en Sluis.
Het dient gezegd, het parcours en omgeving waren de moeite waard. Stilaan komt dan toch de gevreesde wind 💨 op de proppen. De koptrekkers staken zo nodig een tand 🦷 bij, de open ligging, weinig of geen bossen die bescherming bieden … en dus hakken de kilometers onherroepelijk in ons krachtenarsenaal. Na een korte passage doorheen het “pittoreske”( lees toeristische) Sluis, wachtten ons nog maar enkele kilometers richting laatste tussenstop, Hotel De Vaart*in Hoeke (lag wel degelijk achter het café dat naast de vaart lag en nog ligt😜). Leuke afspanning waar het heerlijk vertoeven was onder een stralend zonnetje ☀️☀️☀️. Er werden intussen nog wat energiereepjes en dito energiegellekes evenals wat alcoholische (geestrijke) dranken genuttigd om zeker het eindpunt te bereiken.
Met nog ongeveer 20 km voor de boeg, ebde de organisatie en concentratie wat weg. Een kleine valpartij van ons Sabine (gelukkig zonder veel erg) en een lekke band voor Raf niet te na gesproken, bereikten wij au grand complet de camper parking Floreal in Blankenberge. Daar werden wij opgewacht door Linda, Gretel, Talia en Peter met hapjes en tapjes 🙏🙏.
Vandaar trok iedereen naar zijn/haar camper, b&b, appartement of hotelkamer voor een zalig doucheke.
Om 20h15 werden wij dan uiteindelijk in de Bel Air verwacht om ons gebruikelijke diner te nuttigen. Na nog enkele boerekes in ‘t Kapiteintje zochten we dan ons bed op voor een welverdiende rust.
Zondag , 6h45 wekker loopt af bij ondergetekende in hotel de Seaside, hop met de geit , na een verkwikkende douche trekken wij , Paul, Jan en Maurice met onze valiezen richting camping Floreal voor ons ontbijt. Aldaar werd er verzameld voor de terugrit naar Den Druyts in Hertals met de A’s (6 stuks), terwijl de B’s voor een Polderritje o.l.v. Dave opteren!
Er werd beslist om de kortere 😏versie van de rit te nemen (150 km.) Onder weerom zeer goede omstandigheden ( de wind komt meestal uit de juiste richting 💨) zetten wij koers naar Hertals. Wij stoppen een eerste keer in een wel gekend café in Kaprijke voor een kopje koffie ☕️ of een cola en een zo nodige sanitaire boodschap en vervolgen onze weg naar Moerbeke waar het voorziene restaurant dicht was en het naastliggende restaurant gesloten was. Gelukkig vonden wij honderd meter verder toch een taverne waar we binnen konden eten.. onder het goedkeurend van iemand van de strontboer in Herentals (jawel, hij trakteerde ons ook 2 keer!) Na (lang wachten) en wa croques (Guykes, Ken, Ben en Raf, een geitenkaasje voor de Pol en stoverij met frietjes 🍟 voor de Nick) reden wij richting Antwerpen City en via de fietstunnel bereikten wij ons café aan de London brug voor een aantal verse, op maat getapte en frisse boerekes.
Tijd om te vertrekken en de laatste kilometers langsheen het kanaal af te malen. Aan een nog steeds gezwind tempo en steeds correct doordraaien bereikten wij moe maar voldaan ons einddoel in Hertals…
Daar werden wij zelfs nog getrakteerd op een laat boterhammen 🥪 festijn en trakteerden ons zelf nog op de nodige boerekes.
Dikke bravo aan alle deelnemers, Nick, Ben, Raf, Ken, Guy en Paul voor een vlot ronddraaiend geheel. TOP👌👌
Met Kilo(M)eter groeten,
Paul Pot