26 april, kwart voor 8. Rol omhoog…volle zon. ‘Yes!’ denk ik…eindelijk eens met een korte broek vertrekken. Toch voor alle zekerheid de deur eens opendoen en buiten gaan staan… ‘Shit’ sakker ik…toch maar beenstukken. Misschien zelfs wintervest…of toch maar nie…Beu ben ik het! Die vestimentaire dillema’s voor onze zondagse rit… Soit, uiteindelijk een kartonneke van 12 eieren gelegd en richting RtalsMove. Daar stond al een schoon groepke A’s en B’s te wachten.
Alweer proficiat voor de mooie opkomst allemaal, maar het kan natuurlijk altijd beter…Na een valse start richting grote brug, draaiden we onze Orbea’s, Treks en andere rossen naar de juiste richting en vingen we onze rit gezapig aan. Afhankelijk van de koptrekkers ging het tempo op en neer, zoals we dat ondertussen gewoon zijn. Kronkelende wegen, af en toe een kasseitje, omleidingske volgen tot in Baarle Hertog (of is het nu Nassau? Wie zoekt dat eens op! ) waar onze downies een brownie konden eten. Ene met caramel en ene met oreo. De potjes slagroom schoven van eigenaar naar eigenaar…iets met ‘wegingen’ of zoiets…
Na 2 bakjes troost, vervolgden we onze rit langs het Bels Lijntje. Door de vele tegenliggers en tempoversnellingen (die we blijkbaar toch nog niet helemaal gewoon zijn), trokken wij ook vaak een lijntje, zelfs dwars door Turnhout. We werden door een fotograaf nog even achterna geroepen met ‘amateurs!’. Volgens mij was dit een beroepsfotograaf want die had dat in een oogwenk gezien… Ons gezapig tempo had ondertussen al lang plaats gemaakt voor een gestrekte draf… Na een korte plaspauze (ik ben blijkbaar toch iets minder ‘olifant’ dan gedacht) was het tijd voor de loodste loodjes.
Sommige Kilo(M)eters werkten zich nog eens goed in het zweet (Nicks mis mee) om vervolgens in de oase van chocomelkskes en vlezekes aan te komen.
Die Kilo(M)eters pakken ze ons niet meer af.
Schol
