We zijn 28 Juni, de zon is wederom van de partij, zo ook de verslaggever die na 2 weken vertoeven in het pittoreske Zoutelande terug is van weggeweest.
Om 08.45u. zijn present: Jan, Dave, Dirk en special guest Patrick.
Met ons vieren hadden we ook ter plekke kunnen blijven voor een spelletje wiezen, maar we zijn nu eenmaal fietsers dus vooruit met de geit en wij wijlen weg.
Zoals ze zeggen “het doel heiligt de middelen” vertrekken we richting Lichtaart!
Jan had me voorgesteld om zoveel mogelijk langs het water te fietsen wat begrijpelijk is na de extreme hitte van de afgelopen dagen, kwestie van enige frisheid te voelen.
Mocht het gekund hebben, hadden we beter in het water gefietst.
We fietsen dus langs het Albertkanaal met koprijder Patrick en ikzelf en Dave en Jan sluiten de groep of groepje op een voortreffelijke wijze.
Vervolgens rijden we richting Larum om iets later aan het Kempisch kanaal uit te komen.
Meer bepaalt aan Geel Ten Aard, een plaats die Patrick maar al te goed kent.
Wat de afgelopen nacht heeft teweeg gebracht zien we al vrij snel. Het jaagpad ligt er bezaait bij met bladeren en takken. Het resultaat van de stevige storm die onze regio geteisterd heeft.
We zigzaggen er dooreen maar iets verderop moeten we toch van onze fiets.
Een stevig uit de kluiten gewassen “boom” dwarsboomt het jaagpad.
Uit voorzorg verlaten we het jaagpad om mogelijke valpartijen te vermijden.
We merken ook dat veel maisvelden er letterlijk plattekes bijliggen.
Ter hoogte van Sas7 ons keerpunt van de uitgestippelde fietstocht gaat het terug richting Geel Ten Aard, of dienen we eigenlijk toe te geven richting Lichtaart.
Iets voor we arriveren aan onze tussenstop vraagt Jan hoe ver het nog is.
Een vraag die telkens terug komt als we die richting uitrijden.
Om de beste man gerust te stellen, geef ik mee dat het nog 4 à 5 kilometer is. Het geluk druipt van zijn aangezicht gezien we nu snel in Lichtaart gaan arriveren.
Ik benoem het steeds met Lichtaart want als ik telkens de naam Silke zou vermelden gaan de mensen misschien nog foute gedachten krijgen.
Eenmaal daar is het genieten op het schaduwrijke terras dat al behoorlijk goed bevolkt is, en het is nog maar 10.15u.
Blijkt toch dat dit etablissement in Kempenland zeer gegeerd is. Is dat nu omwille van de prachtige lindebomen of het mooie interieur van de gelagzaal of zijn er andere redenen, wie zal het zeggen!
Helaas kunnen we niet heel de dag aldaar blijven zitten dus met een kleine traan in onze ogen vertrekken we richting Herentals.
Ter hoogte van Sas 9 zien we dat er een zwemwedstrijd aan de gang is. De deelnemers zwemmen in de richting van Herentals en pas 2km verder passeren we hun keerpunt, best indrukwekkend om zoiets live te zien!!
Met goedkeuring wijken we nu een beetje af van onze route om uiteindelijk op ons thuisfront te arriveren rond de klok van +/- 11.30u.
Gezien de warmte op dat moment verkiezen we om binnen te gaan zitten, en we zetten ons gemakkelijk aan tafel bij de Wies en den Eddy.
Aan den toog zien we Tamara zitten, de wederhelft van Dave, we vragen of ze bij ons komt zitten maar ze blijft met een brede glimlach netjes zitten op haar barkruk.
Misschien kunnen we haar de volgende keer overtuigen, who knows?
We zien nog de Francis binnen wandelen en het mag gezegd worden, gezelligheid is altijd troef bij de Kilo(m)eters.
Iets later zien we nog de B ploeg en de A ploeg arriveren.
Tot besluit, we waren met ons vieren maar we hebben dat toch maar goed gevierd in Lichtaart of was het nu Herberg De Heide of is het bij Silke.
Een ding is zeker, we kijken nu al uit naar de volgende fietstocht met de C ploeg.
Fietsgroeten,
De C ploegers
