Het was weer alweer zondag. De week was overwegend nat geweest, dus de meesten van ons, buiten die met te veel tijd, hadden niet meer gereden.
Het weer zat mee, maar toch wat frisser dan de voorbije maanden, dus de korte mouwen maar aangedaan…en ik was niet alleen. Zoals altijd was ik maar juist op tijd om te vertrekken. De B’s stonden vertrekkensklaar en de A’s…tja waar zaten die A’s. Geen Michel M, geen Kris D, geen Nick P, geen Eric V, geen Stef V, geen Bram G, geen Ben, blijkbaar nog allemaal last van ’t een of t’ander. Tja, dan maar met 5 “beren” richting Paal.
De rit vertrok richting Herenthout, maar we moesten redelijk snel de rit verlaten wegens werken…Waar wordt er tegenwoordig ni gewerkt werd door iedereen gezegd. Dus dan maar wat freewheelen richting Oosterwijk. Het tempo zat er goed in, ni te snel, ni te traag, en vooral goede wegen achterdoor.
Bijna in Schaffen begon Ken ineens te roepen…”Plat”…deze keer ni de benen maar wel de achterband! Gelukkig was de “mechanieken” mee en had hij geen rommeltrekkers bij…Hoewel, toch die van BTwin moeten inschakelen om de band eraf te halen.
Ondertussen werd het ook wat warmer, vooral omdat we in het zonnetje stonden en de bandenwissel toch iets trager ging dan in de F1, maar de mouwtjes gingen uit.
In Schaffen nog effe zien dat de Kris niet meer in lucht hangt, niks te bespeuren…enkel wat kratertjes in de grond…
Ondertussen begonnen er al enkele zich af te vragen of er ergens een koffiestopke was…het eerste beste cafeetje dat we tegenkwamen was cafe Moderne in Deurne, tegen Diest wel-te-verstaan. 2 ouw gardes van Houthalen zaten er ook, maar wat ze tegen de Paul brabbelden, volgens mij ouderdentaal, want ik verstond het (nog) ni :-).
Dan maar verder richting Herentals, de wind begon wa op te spelen, dus het was iets meer duwen dan voordien, maar het tempo bleef er goed in. Zo goed zelfs dat de Bonni zijne fiets altijd naar voren schoot. Tja, stuur aan stuur rijden zit er niet echt in bij sommigen, maar we zitten voor iets bij de A’s he. Dan mag er de laatste km’s toch al eens zot gedaan worden. Op de brug van de aspergeberg werd er eens even getoond wat er sommigen nog in hun mars hadden, of niet.
De volgende brug werd de laatste cartouche verschoten om als eerste in die bitterballen te vliegen. De B’s waren reeds aangekomen, de C’s, enkel den Eddy was nog present, zaten nog van het zonnetje en een pintje te genieten.
Tot volgende week.
