We zijn 07 Juni, de eerste zondag van een nieuwe maand.
Om 08.45u. zijn present: Ann, Annick, Marc, Maurice 1,Eddy, Dave, Iwan en Dirk.
Een mooie groep van 8 kilo(m)eters.
De vooraf uitgestippelde fietstocht zegt ons dat we eerst met de wind meevaren langs het Albertkanaal tot aan de brug van Geel Stelen.
Ondanks de wind mee houden we ons aan een comfortabel tempo dat voor ieder van ons helemaal ok is.
De koprijders op de afspraak zijn uiteraard Iwan met zijne fietsspeedturbo, de Maurice en ikzelf.
Nog even vermelden dat op het moment dat we aan het groot sas van Olen komen, we enkele hoogtemeters moeten afhaspelen. Meteen doet dat ons denken dat ergens ver weg in het zuidelijke
Nederlands Limburg een grote groep Kilo(m)eters het zelfde aan hun been hebben weliswaar met een pak meer hoogtemeters. Respect voor deze dappere krijgers.
Verder gaat onze tocht langs Oosterlo en Eindhout om zodoende uit te komen in Vorst.
Doch in Eindhout richting Vorst hebben we terug een flinke molshoop die we met enige bravoure achter ons laten.
We belanden op die manier in de provincie Limburg welke je kan bemerken aan de blauwe knooppunt bordjes. Ter hoogte van Gerhagen passeren we een aantrekkelijk landelijk gelegen drank etablissement genaamd de “De Peerdenposterij”. Maar we besluiten om toch even verder te rijden en spreken af dat
we bij Mie Maan onze tussenstop houden. De Peerdenposterij houden we wel voor een andere keer.
In de ver uitgestrekte bossen van Averbode al waar het heerlijk is om te fietsen komen we nu terecht aan de wereldberoemde Lekdreef.
Op een zeker moment maakt de Maurice me erop attent dat ik één en ander in het verslag dien te vermelden. Het zijn namelijk Ann en de Marc die al geruime tijd met een exact dezelfde hartslag aan het fietsen zijn. De twee rijden dan ook al een hele tijd naast elkaar wat misschien daarom te verklaren valt.
Hoogst vreemd en om dit niet alledaags gebeuren goed te kunnen plaatsen noemen we ze dan ook meteen het “hartslagkoppel”. Hoe goed kunnen sommige mensen toch met elkaar overeen komen.
Of zijn het de paters van de abdij in Averbode die in staat zijn om spirituele signalen te versturen die dan opgevangen worden door ons “Hartslagkoppel”.
De ware toedracht van deze gebeurtenis is dat zowel Ann als Marc hier komende vrijdag meer tekst en uitleg zullen geven over hun kersverse fiets-cardio-relatie.
Eenmaal in Averbode doe ik Iwan het voorstel om onze tussenstop aan de abdij van Averbode te houden.
Maar de brasserie is nog niet open dus dan toch Mie maan zoals afgesproken.
Eenmaal bij Mie Maan zetten we ons op het terras voor onze welverdiende dranken.
Den Eddy voorziet ons van de koffies, want met de zelfbediening bij Mie Maan dien je dat nu eenmaal zelf te doen.
Tussendoor wat geschiedkundige info over het bestaan van Mie Maan;
De wortels van Herberg Mie Maan gaan terug naar het begin van de 20 ste eeuw in 1925.
Louis Jennes kocht destijds “De Plezanten Hof” en trouwde een jaar later met Maria Wouters die in de boerderij Halve Maan woonde en die daarom bekend stond als “Mie van de Halve Maan”.
Het ontstaan van de herberg Mie Maan wordt als dusdanig vastgelegd.
Een naam die een eeuw later nog steeds klinkt als een klok in onze streek.
Een herberg of een onmisbare halte voor reizigers en lokale boeren.
Ook vele wandelaars richting Scherpenheuvel hebben hier ongetwijfeld al halt gehouden.
OK, we zitten nog steeds te genieten van onze koffie als we plotseling een Kilo(m)eter zien passeren.
Onze Francis komt zich vergezellen aan onze tafel en even later vertrekken we ons 9 richting Herentals.
Via Westerlo gaat het richting Zoerle Paradijs waar Ann en Marc de kop even overnemen.
Ann en Marc ons “hartslagkoppel” doen dat voortreffelijk. Hoe zou dat komen?
Even later neem ik de kop over van Marc maar mijn hartslag loopt niet synchroon met die van Ann wat resulteert dat we al snel een serieuze leegte achter ons aan het maken zijn.
Uiteindelijk komen we aan het fietspad Herentals-Aarschot en al snel rijden we op het grondgebied van Morkhoven waar we nog een ommetje dienen te maken vanwege de werken aan Berke Mus.
Deze gigantische kempische Oosterweelwerken zouden eind dit jaar beëindigd moeten zijn!
Iets voor de klok van 12 uur arriveren we moe maar voldaan aan onze thuishaven.
Tijd om na te genieten met eerst wat chips en krokante stokjes om daarna te smullen van de lekkere gefrituurde snacks.
Het was wederom een geslaagde fietstocht met de C ploeg en we zijn er van overtuigd dat zowel Annick, Ann en de Marc er ook van genoten hebben.
De volgende 2 weken gaat de verslaggever op vakantie dus nog veel plezier met de komende fietstochten.
Fietsgroeten,
De C ploegers
